Duurzaam

Permacultuur is ook biologisch

Geschreven door : Guido Sparreboom
Permacultuur is leven met de natuur

boeren is leven met de natuur alleen is de moderne landbouw roofbouw aan het plegen wardoor het niet duurzaam of ecologisch verantwoord is.

Permacultuur is te vergelijken met biologische landbouw, maar dan meer gericht op een zelfvoorzienende manier om te boeren. Biologisch kan zelfvoorzienend zijn, maar is meestal commercieel gericht. Permacultuur is ook biologisch, maar meer gericht op traditionele kleinschalige landbouw en veeteelt, die natuurlijk per land of klimaat kan verschillen.
De balans tussen mens en natuur moet ongeveer gelijk zijn, zodat er sprake is van duurzaamheid of waarbij zowel de mens als de natuur weet te overleven.

Permacultuur is, vrij vertaald, een grondoppervlak waar natuur samen gaat met landbouw, bomen, planten, dier en mens.
Ondanks dat de natuur niet afhankelijk is van de mens, is er in de permacultuur wel plaats voor de mens, die zo min mogelijk het ecosysteem probeert te beïnvloeden.
Meestal liggen om de stukjes grond of landerijen stukken bos of vruchtbomen die vloeiend overgaan van laag naar hoog. Ook worden materialen hergebruikt. Van oude planken kunnen bloembakken worden gemaakt en een oude badkuip kan dienen als waterbak of bloembak. Zo kan het per boerderij verschillen wat je aantreft, de een zal mogelijk wormen kweken voor de compostering en de ander zal deze gebruiken als voedsel voor kweek vissen. Ook de huizen worden anders ingericht, zo zal de een zijn huis duurzaam maken door te isoleren met strobalen en de ander gebruikt misschien wol als isolatie en zonnecollectoren om zijn huis warm te houden. Het belangrijkste wat na geleefd wordt is om met behulp van de natuur tot duurzame (zelfvoorzienende) oplossingen te komen.

Permacultuur probeert een Ecosysteem te creëeren, waar de mens slechts een onderdeel van is en waar de natuur en cultuur elkaar niet te veel schaden. Zo kunnen bij permacultuur verschillende soorten vogels voedsel vinden doordat zaden en insecten voldoende aanwezig zijn. De vogels zorgen voor een natuurlijke manier van insectenbestrijding en zijn dan ook nuttig. Omdat er geen monocultuur is zullen plagen en ziektes minder kans hebben en de schade beperken. Doordat er geen kunstmest wordt gebruikt, maar bijvoorbeeld compost, zullen de planten sterker opgroeien en meer weerstand kunnen bieden tegen ziektes en plagen. Chemische bestrijdingsmiddelen hoeven dan ook niet te worden gebruikt, waardoor een gezond ecosysteem ontstaat en behouden wordt.
Bijzonder is dan ook dat bomen gewaardeerd worden als windvanger, schaduwbrenger of vruchtdrager, zonder concurrent te zijn van bijvoorbeeld bessenstruiken of groentes. Bij bomen wortelen de wortels dieper in de grond en halen daar hun voedingstoffen weg die voor planten onbereikbaar zijn. Ze vangen de koude wind op, zodat planten beter kunnen groeien en geven ook schaduw aan schaduw minnende planten. Zo ontstaan er boven de grond verschillende bladerde klagen van verschillende bomen, struiken en planten en onder de grond is dit ook het geval met de wortellagen die elkaar niet sterk beconcurreren omdat ze vaak op verschillende diepte liggen. Wel is het geheel productief daar bijna al de energie van de zon wordt opvangen en zo gebruikt wordt voor de fotosynthese of dus aanmaak van voedsel.
Het is bij de permacultuur dus belangrijk dat alle ecosystemen hun plaats kunnen vinden, indien daar voldoende ruimte voor is. De mens maakt deel uit van het ecosysteem en er mag geen roofbouw plaats vinden. Als er wordt geoogst wordt is het soms dan ook nodig de natuur te ondersteunen in de vorm van plantenvoeding.

Enkele biologische methoden komt ook voor bij de permacultuur

Zo ook bijvoorbeeld het bekende mulchen, waarbij de grond wordt bedekt met organisch materiaal (stro, zaagsel, compost, blad afval etc.). Het voordeel is dat hierdoor het bodemleven wordt verbeterd, de grond verrijkt wordt met voedingstoffen (doordat de compost langzaam verteerd), vocht vast wordt gehouden en onkruid minder kans heeft te ontkiemen. Zo wordt er ook bij beiden methoden gebruik gemaakt van planten die elkaar kunnen ondersteunen. Afrikaantjes kunnen bijvoorbeeld zorgen dat aaltjes wegblijven en zorgen vlinderbloemigen ervoor dat er natuurlijke stikstof in de bodem komt. Verder zijn er dus heel veel overeenkomsten tussen biologisch methode en de permacultuur.

Ecologie en duurzaamheid gaan niet samen met grote verspilling van fossiele brandstoffen, zoals bij de gangbare landbouwbedrijven.
Naast vervuiling zijn fossiele brandstoffen niet eindeloos bruikbaar en raken na enkele decennia steeds schaarser. Belangrijk is dan ook gebruik te maken van schone- en duurzame energiebronnen, die we ook wel kennen als wind- en zonne-energie.
Bestrijdingsmiddelen en kunstmest zorgen naast de vervuiling van de bodem en water, ook voor aantasting van het ecosysteem. Denk maar aan de bijen sterfte, wat een ramp betekent voor fruitbomen telers of andere gewassen die bestoven moeten worden om vrucht te kunnen dragen. Kortom, deze manier van landbouw plegen is nog duurzamer dan de biologische landbouw. Echter, biologische landbouw is vooralsnog veel diervriendelijker en beter voor onze gezondheid dan de gangbare agricultuur.

Naast al deze voordelen van permacultuur zijn er nog velen. Zo kan met deze Permacultuur methode bodemerosie en verwoestijning worden voorkomen in landen met droogte. Door de aanplant van bomen wordt door de wortels erosie tegen gegaan, wordt de lucht vochtiger en valt er meer regen. Planten kunnen weer groeien en geven ook meer vocht af, waardoor de woestijn weer terug wordt gevormd tot bruikbaar land of bos. Door deze toepassing van permacultuur kunnen er wereldwijd onbruikbaar geraakte gebieden weer vruchtbaar gemaakt worden en de natuur en mensheid helpen te overleven. Zo zijn er veel permacultuur projecten gestart in ontwikkelingslanden, waarbij de plaatselijke bevolking meehelpt en leert het onvruchtbaar geraakte land te herstellen. Vaak zijn na tien jaar de verschillen groot en de gebieden weer groen. Over de hele wereld zijn er projecten voor afgestudeerden maar ook vrijwilligers. Zo kunnen vrijwilligers tegen kost en inwoning werken bij organic farms en andere projecten van het WWOOF (Willng Workers on Organic Farms) dienen als ze zich hierbij aanmelden. Zelf heb ik in Australië en Nieuw-Zeeland verschillende keren gewerkt in natuurreservaten en op biologische boerderijen.

Bij permacultuur wordt vooral ook gekeken naar de functionaliteit van bomen. Zo worden hoge bomen bewust geplant in koude streken als windbreker of in de tropen om schaduw te creëren. Soms wordt een waterpoel aangelegd die dienst kan doen als waterreservoir om planten van water te voorzien, maar ook voor de mens, om voor plezier en verkoeling te zorgen. Door de diversiteit van planten, bomen en dieren ontstaat er een ecosysteem dat in balans is en waar het gehele jaar door voedsel te vinden is voor mens

Kortom: Permacultuur is leven met de natuur en door zoveel mogelijk zelfvoorzienend te boeren in en met een natuurlijke omgeving.
Hierbij wordt de duurzaamheid gewaarborgd en het ecosysteem zoveel mogelijk gespaard.

Laat een reactie achter